-18

Λογοτεχνία και Ψυχανάλυση – Ο Σκοτεινός Εαυτός

Υπάρχει συχνά μια μαγνητική έλξη προς ό,τι αποκαλούμε «σκοτεινή πλευρά του εαυτού». Ένστικτα, αισθήματα, συναισθήματα, επιθυμίες και παρορμήσεις έρχονται κατακλυσμιαία, μας διεκδικούν πιεστικά – οι μικροί ή μεγάλοι μας «δαίμονες» που ως άλλοι στρατηλάτες-βασιλείς προελαύνουν, σαρωτικοί και ανεξιχνίαστοι, για να κατακτήσουν, να σφετεριστούν την προσωπική μας ενδοχώρα. Οι περισσότεροι αντιστεκόμαστε σθεναρά σ’ αυτά τα «πλάσματα» – άλλοτε (εν)σαρκωμένες άλλοτε άυλες υποστάσεις του αμφιλεγόμενου, πολυδιάστατου θυμικού μας. Τα αποκηρύσσουμε γιατί δεν συναρμόζονται με την ευγενή εικόνα που συντηρούμε για μας τους ίδιους και τείνουμε να τα παραγνωρίζουμε ως κατώτερα ή και καταστροφικά. Διστάζουμε να εκχωρήσουμε τον ελάχιστο χώρο στην επίφοβη ρωγμή με την – όχι αβάσιμη είναι η αλήθεια – ανησυχία ότι εύκολα θα μετατραπεί σε θραύση τελειωτική, ρήγμα οριστικό, ρήξη ανεπανόρθωτη με όλα όσα έως τότε γνωρίζαμε. Για να πραγματοποιήσουμε το άλμα και να «ενδώσουμε», το ρίσκο δεν είναι διόλου αμελητέο και το διακύβευμα παραμένει μεγάλο.
Όμως η λογοτεχνία είναι ο κατεξοχήν χώρος όπου το εντός μας σκοτάδι διατηρεί ανέπαφο το προνόμιό του να φωτίζεται˙ όπου η υπέρμετρη ευαισθησία, η εκκεντρικότητα, οι «ανάρμοστες» σκέψεις, τα σύνδρομα και τα συμπλέγματα, τα τραύματα και οι ασθένειες αναδύονται για να δοξαστούν – μέσα από μια μαγική εργαστηριακή πρακτική, που καθιστά το δημιουργό αλχημιστή μετουσιώνοντας και το πιο «ευτελές» υλικό σε συστατικό ενός έργου τέχνης.
Σ’ ένα τέτοιο εργαστήρι θα προσπαθήσουμε να διεισδύσουμε ώστε να κατανοήσουμε τις διαδικασίες του συγγραφέα-αλχημιστή, αλλά κυρίως για να μάθουμε να αναγνωρίζουμε, να αναδεικνύουμε και να διαχειριζόμαστε τα δικά μας «ευτελή» υλικά, αποδίδοντάς τους το σεβασμό που τους αναλογεί και πιστώνοντάς τα με την εκτίμηση που τους αξίζει. Με έμφαση, λοιπόν, στη σκοτεινή πλευράείτε των δημιουργών είτε των ηρώων τους, θα εξεταστούν κείμενα από την κλασική και σύγχρονη λογοτεχνία – πεζογραφία, ποίηση και θέατρο. Ενδεικτικά θα ασχοληθούμε με κείμενα των Κάφκα, Ναμπόκοφ, Ντοστογιέφσκι, Ουάιλντ, Στάινμπεκ, Φλωμπέρ, Γκωτιέ, Μέλβιλ, Κόνραντ, Λιούις Κάρολ, Τζέημς Μπάρρυ, Μάλκολμ Λοόυρυ, Ντύλαν Τόμας, Βιρτζίνια Γουλφ, Δάφνης ντυ Μωριέ, Σάρλοτ Πέρκινς Γκίλμαν, εμβληματικά σαιξπηρικά έργα, καθώς και έργα της σκανδιναβικής δραματουργίας. Το εργαστήρι θα έχει τετράμηνη διάρκεια και θα πλαισιώνεται από ασκήσεις δημιουργικής γραφής. Μετά από συνεννόηση και σε συνεργασία με τους συντονιστές, οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν προς δημοσίευση επιλεγμένα κείμενά τους σε περιοδική έκδοση που θα κυκλοφορήσει από την ΨΥΧΟΔΟ. 

Σας προσκαλούμε, λοιπόν, σε μια περιήγηση ομολογουμένως φιλόδοξη˙ ελπίζουμε ωστόσο ενδιαφέρουσα και αρκούντως χορταστική, για να καταλήξουμε μαζί σε μία «διάγνωση» της συναρπαστικής «ασθένειας» που αποτελεί η διαπλοκή της τέχνης με την πραγματική ζωή.
Συντονίστριες:

Ευαγγελία Κουλιζάκη – δημοσιογράφος (The Books’ Journal), σύμβουλος εκδόσεων
Άννα Μπαλντά – ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια
Από Τετάρτη 13 Μαρτίου και κάθε Τετάρτη 20.00 – 22.00.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>